_____Space ของ ด.ญ.ZipJung.com--->>

ถ้าความรักคือ การให้...ไม่ยึดครอง
ไม่ว่าคนที่เรารักจะอยู่กับเราหรือไม่
ไม่ว่าคนที่เรารักจะอยู่แห่งหนใด
ความรัก...จะตามเราไปทุกที่

เวลารักใคร
ทำได้ไหม ที่จะไม่เรียกร้อง
ถ้า รัก จริง
ควรคิดที่จะให้...มากกว่าจะได้
แล้วมันจะไม่วุ่นวายใจ
แล้วมันจะไม่คิดระแวงว่า...เขาจะให้ใครบ้าง
ยืนยันการคบหา ให้อยู่บนความเป็นตัวเอง
แล้วมันก็จะไม่มีอะไรต้องเดือดร้อน
ก็จะไม่มีอะไรต้องดิ้นรน

เวลารักใคร
ทำให้อารมณ์เหมือนตอนวันหยุดว่างๆ
ที่นั่งปล่อยเท้าแช่น้ำ...ข้างตัวมีหนังสือ
มองโน่นมองนี่ไปตามประสา

เวลารักใคร
ทำได้ไหมที่จะเหงา และยังเดินทางตามลำพังได้อยู่
ได้เถอะนะ ทำให้ได้
อนุญาตนิดหน่อยว่า...สามารถคิดถึง
สามารถร้องไห้ในวันที่อ่อนไหว
ภายใต้ข้อแม้ที่ต้องจดไว้ในสมุดชีวิต
ว่าความรักไม่อ่อนแอ
ตัวเราต่างหากที่อ่อนแอ

 ....

และการเกิดมาเพื่อใครสักคนไม่ใช่เรื่องแย่
แต่ที่มันแย่ นั่นเป็นเพราะ

 เราหวังที่จะให้ใครสักคน

 ....

..เกิดมาเพื่อเรา..